Διερεύνηση γνώσεων, στάσεων και αντιλήψεων των νοσηλευτών για τη διαχείριση του πόνου των νοσηλευόμενων παιδιών

Περίληψη

Εισαγωγή: Οι γνώσεις, οι στάσεις και οι αντιλήψεις των νοσηλευτών σχετικά με τη διαχείριση του πόνου επηρεάζουν σημαντικά την αποτελεσματικότητα της διαχείρισής του.

Σκοπός: Η μελέτη αποσκοπούσε στη διερεύνηση των γνώσεων, στάσεων, αντιλήψεων και απόψεων των νοσηλευτών για τη διαχείριση του πόνου των νοσηλευόμενων παιδιών.

Μεθοδολογία: Διενεργήθηκε συγχρονική μελέτη σε δείγμα ευκολίας από Φεβρουάριο 2020 έως Φεβρουάριο 2021. Διαμορφώθηκε διαδικτυακή φόρμα ερωτήσεων, η οποία περιλάμβανε: φόρμα καταγραφής δημογραφικών στοιχείων και το ερωτηματολόγιο «Nurses' attitudes to pain in children scale». Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το στατιστικό πακέτο SPSS v.23.0, σε επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας 0,05, και χρησιμοποιήθηκαν οι έλεγχοι x² και t-test.

Αποτελέσματα: Οι νοσηλευτές θεωρούν ότι οι γνώσεις τους για τη σωματική, ψυχολογική και νευρολογική ανάπτυξη των παιδιών είναι καλές (39,8%, 39,8% και 38,9%, αντίστοιχα), ενώ πτωχές ή αρκετά πτωχές γνώσεις αναφέρουν το 11,5%, 9,7% και 18,6%, αντίστοιχα. Οι νοσηλευτές συμφωνούν πλήρως ή σε κάποιο βαθμό (81,5%) ότι είναι αποδεκτό να γίνονται ελάχιστα επώδυνες διαδικασίες, όπως η λήψη δείγματος αίματος χωρίς τη χρήση αναλγητικών, ότι κατά τη διάρκεια διαδικασιών όπως η αναρρόφηση, η λήψη δείγματος αίματος ή η τοποθέτηση περιφερικού φλεβικού καθετήρα, ο πόνος πρέπει να εξαλείφεται (92%). Ως προς τα νεογνά, σημαντικό ποσοστό νοσηλευτών αναφέρει ότι δεν γνωρίζει αν πρέπει να χορηγηθεί αναλγησία (27,4%) ή καταστολή (31,0%) σε συγκεκριμένες επώδυνες παρεμβάσεις και δεν θεωρεί απαραίτητη τη χορήγηση αναλγησίας (54,9%) και καταστολής (60,2%) σε συγκεκριμένες επώδυνες παρεμβάσεις σε βρέφη <1 μηνός. Ο χρόνος προϋπηρεσίας σχετίστηκε με το αναφερόμενο επίπεδο γνώσεων ως προς τη σωματική (x²=9,766, df=4, p=0,045), ψυχολογική (x²=10,527, df=4, p=0,032) και νευρολογική ανάπτυξη των παιδιών (x²=10,274, df=4, p=0,036), με τους νοσηλευτές μικρότερης προϋπηρεσίας (<10 ετών) να δηλώνουν χαμηλότερο επίπεδο γνώσεων. Οι άνδρες πιστεύουν ότι η προσωπικότητα επηρεάζει την αίσθηση του πόνου περισσότερο από τις γυναίκες (x²=9,919, df=4, p=0,042) και ότι οι αλλαγές στη συμπεριφορά αποτελούν πρόσφορο τρόπο αξιολόγησης του πόνου στα παιδιά (x²=10,584, df=4, p=0,032).

Συμπεράσματα: Οι περισσότεροι νοσηλευτές σε ΜΕΘΠ αυτοαξιολογούν ως επαρκείς τις γνώσεις τους ως προς την αποτελεσματική διαχείριση του πόνου. Ωστόσο, οι στάσεις και αντιλήψεις τους διαφέρουν σημαντικά και οι γνώσεις τους φαίνεται να υπολείπονται της αυτοαξιολόγησής τους.